Dubicki Glicery Grzegorz (1738–1813), ksiądz, bazylianin prowincji początkowo koronnej, a od r. 1780 halickiej. Syn Sylwestra i Anny z Miklaszewskich, ur. się w kwietniu w Wisznie, w woj. brasławskim. W r. 1762 wstąpił do bazylianów, nowicjat odbył w Poczajowie i tamże w r. 1763 złożył profesję zakonną. Przez rok był profesorem infimy w Hoszczy, następnie przez dwa lata studiował filozofię w Ławrowie, gdzie otrzymał poddiakonat i diakonat. Czteroletni kurs teologii spekulatywnej odbył w Dobromilu, gdzie w r. 1766 został wyświęcony. Stąd przeniósł się do Zamościa, gdzie przez pięć lat był misjonarzem, kaznodzieją klasztornym i wikariuszem. W r. 1774 został przełożonym nowoutworzonego klasztoru i prefektem misji bazyliańskiej w Drohobyczu. Tutaj wybudował nową cerkiew drewnianą i duży klasztor, a przy nim utworzył (1778) szkołę łacińską (liceum), w której uczono nie tylko nauk gimnazjalnych, ale też filozofii i matematyki. Osobno zaprowadził tamże szkołę ruską. Kapituła generalna w Torokaniu (1780) zaszczyciła D-go tytułem rektora. Po zwinięciu w r. 1784 przez rząd austriacki gimnazjum drohobyckiego D. urządził na to miejsce główną szkołę normalną niemiecką. W r. 1783 wybrano go sekretarzem prowincji dla diecezji przemyskiej, następnie konsultorem prowincji tejże diecezji, potem 1785 został proboszczem w Drohobyczu, wreszcie przełożonym klasztoru w Krechowie (1799–1806). Umarł w Krasnopuszczy 7 X. D. był zdrowia wątłego, ale nie oszczędzał siebie, był wzorowym kapłanem i zakonnikiem. Władał poprawnie językami łacińskim i niemieckim.
Catalogi OSBM. Prov. Protectionis BVM, Poczajów 1773–78; Biliński F. M., Kazanie na dzień objawienia Pańskiego, Lw. 1796, s. 12; Kossak M. Szematyzm prow. św. Spasytela, Lw. 1867, s. 21–2; Petruszewycz A., Swod. hał. r. litopyś 1772–1800, cz. II, Lw. 1889, s. 355; tenże, Dopołn. ko swod., hał. r.-litop. 1772–1813, cz. II, Lw. 1897, s. 37, 67; Chotkowski W., Hist. polit. Kościoła w Galicji, Kr. 1909, II 382; Cathalogus alphab., 434 (rkp.); Acta O. Bratkowski OSBM., 445 (rkp.); Akta do hist. bazylianów krechowskich 1805–14 (rkp. B. biskupów przemyskich); Libri mortuorum OSBM. (rkp.).
Ks. Józefat Skruteń ZSBW.